കടൽതിരകൾ പാടിയാടി തീരത്തെ തഴുകി,
കുഞ്ഞുമനം സ്വപ്നങ്ങൾ നീലാകാശം തേടി.
ചന്ദ്രപ്രകാശം വീണുറങ്ങും മണൽപ്പുറത്താകെ,
തിരമാലകൾ കഥ പറഞ്ഞ് രാത്രി കടന്നുപോയി.
നക്ഷത്രങ്ങൾ വിണ്ണിൽനിന്നു കടലിൽ പ്രതിഫലിച്ചു,
ഓരോ തിരയും ഓരോ സ്വപ്നം തീരത്തു വരച്ചു.
കാറ്റിൻ വിരലുകൾ മണലിൽ കഥകൾ കുറിച്ചിട്ടു,
നുരയും തിരയും ചേർന്നൊരു താരാട്ടു പാടി.
അകലെ വള്ളത്തിൻ വിളക്കു മിന്നിമിന്നി നീങ്ങി,
മീൻപിടിത്തക്കാരൻ പാട്ടു തിരയിലലിഞ്ഞുചേർന്നു.
കുഞ്ഞുമനം ചോദിച്ചു — ഈ കടലിനെന്തു രഹസ്യം?
തിരകൾ മന്ത്രിച്ചു — സ്വപ്നം കാണാനതിരുകളില്ല.
പുലരിവെട്ടം വരുവോളം ഞാനാ തീരത്തിരുന്നു,
ഓളങ്ങൾതൻ താളത്തിൽ മനസ്സു നീന്തിത്തുടിച്ചു.
കടലെനിക്കു പറഞ്ഞുതന്നു ജീവിതത്തിൻ പാഠം —
വലുതായ് സ്വപ്നം കാണുക, ധൈര്യമായ് മുന്നോട്ടു നീങ്ങുക.