അയ്മു എന്ന കുട്ടി ഒരു മലയോരഗ്രാമത്തിലാണ് വളർന്നത്. കുന്നുകളും കാടുകളും പുഴകളും അവൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ കടൽ മാത്രം അവൻ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു. പുസ്തകങ്ങളിലും ചിത്രങ്ങളിലും കണ്ട കടൽ അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു.
കടൽ എത്ര വലുതായിരിക്കും? അതിന്റെ വെള്ളത്തിന് എന്തിനാണ് ഉപ്പുരസം? — അയ്മുവിന്റെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും ചോദ്യങ്ങളായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ കടൽ നേരിട്ടു കാണണമെന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു.
ഒരു അവധിക്കാലത്ത് അയ്മുവിന്റെ കുടുംബം കടൽത്തീരത്തേക്ക് ഒരു യാത്ര പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. വഴിയിലുടനീളം അയ്മു ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. കടൽ കാണാനുള്ള ആകാംക്ഷ അവന്റെ ഉള്ളിൽ തിരതല്ലി.
ഒടുവിൽ അവർ കടൽത്തീരത്ത് എത്തി. നീലനിറത്തിൽ അനന്തമായി പരന്നുകിടക്കുന്ന കടലിനെ കണ്ട് അയ്മു വിസ്മയിച്ചുപോയി. ആകാശവും കടലും ചക്രവാളത്തിൽ ഒന്നുചേരുന്ന കാഴ്ച അവനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
തിരമാലകൾ ഇരമ്പിവന്ന് അവന്റെ കാലുകളെ തഴുകി. ആദ്യം അവൻ ഒന്നു ഭയന്നു, പിന്നെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. നനഞ്ഞ മണലിൽ അവൻ കൊട്ടാരങ്ങൾ പണിതു. ശംഖുകളും ചിപ്പികളും പെറുക്കിയെടുത്തു. കടൽക്കാറ്റിന്റെ ഉപ്പുമണം അവന്റെ മനസ്സു നിറച്ചു.
സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുമ്പോൾ കടലിൽ വീണ ചുവന്ന വെളിച്ചം അയ്മു ഒരിക്കലും മറക്കില്ലായിരുന്നു. ആ കാഴ്ച ഒരു മനോഹരമായ ചിത്രംപോലെ അവന്റെ ഓർമ്മയിൽ പതിഞ്ഞു.
അന്ന് മുതൽ കടലും പ്രകൃതിയും അയ്മുവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളായി മാറി. വലിയൊരു ലോകം തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുവെന്നും, പഠിച്ചും യാത്ര ചെയ്തും അതെല്ലാം അറിയണമെന്നും അവൻ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു.